Mijn mooiste verjaardagscadeau ooit..

Ik vier mijn verjaardag dit jaar niet echt, maar ik heb wel een heel fijn cadeau gehad.. Kim en ik vroegen ons even af welke poot/schouder het nou was waar Enzo last van had.. was het nou linksvoor, of toch rechtsvoor? We waren even door de war, maar het feit dat we er even over na moesten denken zegt genoeg toch?!

Hij lijkt volledig hersteld te zijn!

Ook na even stoeien of met de bal spelen lijkt hij niet mank of stijfjes en zijn spieren rondom zijn schouder beginnen terug te komen.

Het stukje angst richting andere onbekende honden bij ons in de wijk gaat ook vooruit.

Donderdag zijn we bij Sam Turner geweest, om te oefenen met zijn onzekere gedrag richting andere honden, wat dus sinds het ongeluk erger was geworden.

We hebben geoefend op de manier zoals ik het eigenlijk al deed, maar heel fijn om wat sturing te krijgen op punten die ik zelf even over het hoofd zag of gewoon iets anders doe. We merkte vrij snel dat Enzo een duidelijk onderscheid maakt met honden op het trainingsveld en honden die voorbij het trainingveld lopen of los rennen op afstand. In de eerste situatie heeft hij heel snel door dat hij niks met die honden hoeft, dat zij geen gevaar vormen en dat als hij die gewoon negeert er niks aan de hand is. Bij de andere twee situaties heeft hij dat vetrouwen duidelijk nog niet, en wilt hij het dus oplossen door er zelf controle over te krijgen en vertoont agressie als de afstand te klein wordt.

We oefenen dit door zodra hij een hond in zicht heeft dit positief te bekrachtigen zodat hij deze hond niet als bedreiging meer gaat zien, maar juist als iets prettigs, zodat hij minder moeite gaat krijgen met het in de gaten houden van die hond omdat het geen gevaar is, en hij daardoor zijn focus bij mij kan houden. Want al zou hij willen, hij kan dat nu nog niet, want hij ‘moet’ het gevaar in de gaten houden en controle krijgen over de situatie.

Het tweede wat we oefenen is zijn keuze om zijn focus richting de hond te onderbreken. Dus ik loop richting de hond die op dezelfde plek blijft, zodra Enzo naar de andere hond kijkt sta ik stil, en op het moment dat hij maar een beetje weg kijkt van de hond > click > afstand met de andere hond vergroten > lekkers en weer opnieuw..

Natuurlijk wordt opbouwende spanning en al helemaal agressie zo veel mogelijk voorkomen. Als ik zeg ‘waar is je bal’ en de naderende hond is nog op grote afstand, dan kan ik zijn focus volledig op zijn bal laten richten als we er samen enthousiast mee aan het spelen zijn. Om te voorkomen ideaal, maar hij leert hier zelf geen keuzes door maken en zal eerder opwinding aan andere honden gaan koppelen.
Dus dat gebruik ik als een trainsituatie op dat moment even niet mogelijk is.

Het herstel is dus veel sneller gegaan dan dat iedereen verwachtte, echt geweldig! Dit vreselijke ongeluk, wat op mijn netvliezen gebrand staat, is echt met een sisser afgelopen..

Genoeg getypt.. foto’s van onze kerel die gewoon weer zichzelf mag en kan zijn.

Enzo en oppashond Noa
Afbeelding

Spelen met oppashond Monza
Afbeelding

Hihi
Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Afbeelding

Stoer mannetje
Afbeelding

Heerlijk dat hij dit
weer kan
Afbeelding

Afbeelding

Enzo en Benji
Afbeelding

Echt Enzo dit.. *Smelt*
Afbeelding

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s